Splot inżynierskich wspomnień z poezją na 18 ,,Słów-miarce”
W piątek, 21 listopada tego roku, odbyło się osiemnaste spotkanie poety i inżyniera w Domu Technika NOT w Poznaniu.
Tym razem zaprosiłem do rozmowy poetkę Marię Magdalenę Pocgaj oraz dr hab. inż. Floriana Adamczyka, a oprawę muzyczną zapewnił jak zawsze Tomasz Bateńczuk. Wieczór ten, zaszczycili swoją obecnością członkowie Stowarzyszenia Inżynierów SIMP wraz z prezesem Jackiem Mańczakiem z małżonką oraz poeci ze Związku Literatów Polskich Oddział w Poznaniu z prezesem Pawłem Kuszczyńskim. Na spotkanie przybył też najstarszy senior, prezes Koła Seniorów przy SIMP, Wiesław Nowakowski, oraz wielu kol. seniorów, a także członek Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich, Zbigniew Gordziej, przyjaciele i sympatycy programu. Wszystkim złożono serdeczne słowa podziękowania za udział.
Pierwszym moim rozmówcą był inżynier Florian Adamczyk. Przedstawił on swoją drogę, która wiodła od urodzenia w Tarnowie, poprzez lata młodzieńcze, szkołę średnią w Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Zbylitowskiej Górze oraz studia na Wydziale Techniki i Energetyki Rolnictwa Akademii Rolniczej w Krakowie, gdzie otrzymał tytuł inżyniera techniki rolniczej. Pozostał na uczelni i rozpoczął studia doktoranckie, pracując jako wykładowca. Po ich ukończeniu, otworzył proces habilitacyjny i jednocześnie przeniósł się do Poznania, zatrudniając w Instytucie Maszyn Rolniczych jako specjalista badawczo-konstrukcyjny. Awansował do prof. Instytutu, prowadził wykłady, badania i wdrażał nowe technologie z wykorzystaniem słomy, jako czynnika biomasy cieplnej do technologii odnawialnych. W 2013 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego z rozprawy prowadzonej w Akademii Krakowskiej, Zastosowanie metody zwijania do brykietowania słomy. Obecnie pracuje jako profesor uczelniany na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu w Katedrze Inżynierii Biosystemów w na Wydziale Inżynierii Środowiska i Mechaniki. Dzisiaj mówi, że miasto Poznań i środowisko, jest dla niego stałym i ciekawym miejscem do życia i pracy, Tu założył rodzinę i czuje się poznaniakiem. Wypowiedzi kol. Floriana Adamczyka, przeplatano piosenkami w wykonaniu Tomka Bateńczuka.
Drugim z zaproszonych gości, była poetka Maria Magdalena Pocgaj, poznanianka z piątego pokolenia, Dzieje jej rodziny opisuje córka poetki w książce Przez zmierzchy i świty. Maria Magdalena Pocgaj, wykształcona plastyczka, zamieszkuje obecnie dom po przodkach na Górczynie. Otoczony współczesnym budownictwem, czerwieni się starą cegłą na tle nowoczesnej bieli bloków. Czytając swoje wiersze, Magda skupiła uwagę wszystkich zebranych na Sali swoją historią jako matki, babci czwórki wnuków, a przede wszystkim mówiła o swojej poezji. Jej pierwszy wiersz, opublikował Przewodnik Katolicki w 1992 roku, a pierwszy tom wierszy został wydany w Białej Serii Biblioteki Poetyckiej pod red. Nikosa Chadzinikolau w 1993 roku. Wydała szesnaście tomów wierszy, m.in. Na progu słowa 1998, A włosy im czesał biblijny wiatr 2006, Na deszczu pękniętej strunie 2008, Wędzidło z pajęczyny 2010, Sukienki na wieczny sen 2016, Apokryfy uliczne 2019, oraz dziennik Mój lapoński sen 2017. Tworzy ekfrazy – m.in. do katalogów Oblicza wody 2013, Oblicza Przyrody 2015, Drzewo – oś Świata 2016, pisze eseje, felietony, szkice literackie i inne, jest sekretarzem kwartalnika literackiego Rewiry.
Maria Magdalena Pocgaj jest kobietą artystycznie uzdolnioną, tworzy rysunki oraz fotografie, inspirowane osobistym zachwytem lub impulsem godnym zatrzymania w kadrze. Prowadzi w Ogrodzie Botanicznym program poetycki, Ławeczka Literacka, który stał się stałym miejscem przyjacielskich spotkań ze słowem, okraszonym muzycznymi utworami przez młodzież Zespołu Szkół Muzycznych w Poznaniu. Jej wiersze wyemitowano w Radiu Emaus w 54 audycjach na podstawie tomu A włosy im czesał biblijny wiatr. Na spotkaniu, poetka, zaprezentowała mini wystawę swoich dokonań w zakresie rysunków, szkiców tematycznych oraz obrazów fotograficznych.
Za swoją dynamiczną i wszechstronną twórczość została wyróżniana wieloma nagrodami, dotyczącymi kultury, m.in. za ekfrazy do 120 fotografii Antoniego Ruta w albumie Wierzby wielkopolskie 2003, na XXVII Międzynarodowym Listopadzie Poetyckim oraz na XXXXIII, za tom wierszy Apokryfy uliczne, a także na rzecz krzewienia poezji i sztuki w społeczeństwie. Została nagrodzona przez Prezydenta Rzeczpospolitej, Srebrnym Krzyżem Zasługi w 2007 r. Poetka bardzo intensywnie pracuje w Związku Literatów Polskich Oddział w Poznaniu, pełniąc funkcję Zastępcy Prezesa.
Zabrakło czasu, aby poruszyć temat Laponii i wielu innych spotkań, jakie miała z ludźmi o bogatym formacie życia. Na zakończenie, osobiste podziękowania dzisiejszym gościom, złożył prezes Związku Literatów Polskich Oddział w Poznaniu, Paweł Kuszczyński, a wraz prezesem SIMP, Jackiem Mańczakiem, podziękowaliśmy wszystkim zgromadzonym na spotkaniu za udział, wręczając zaproszonym gościom pamiątkowe dyplomy i miarki, jako symbol ,,Słów-miarki”, która zakończyła się piosenką w wykonaniu Tomka Bateńczuka.
Prowadzący spotkanie: Stanisław Chutkowski
Widok ogólny sali
Prezes Paweł Kuszczyński